ماده 94 قانون تجارت شرکت بامسئولیت محدود را چنین تعریف کرده است :

" شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه ی خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است ".
اصل محدود بودن مسئولیت شرکا به میزان سرمایه خود، یکی از اوصاف بنیادین شرکت های سرمایه به شمار می رود. این ویژگی در شرکت بامسئولیت محدود از دید قانون گذار آن چنان مهم دیده شده که نام شرکت یادشده متضمن همان ویژگی اصلی آن، یعنی مسئولیت محدود است.

مجامع عمومی شرکت با مسئولیت محدود
شرکت بامسئولیت محدود می تواند مجمع عمومی عادی و فوق العاده داشته باشد. در مورد تصمیمات راجع به شرکت، قانون دو قسم اکثریت رای را پیش بینی نموده است. یکی اکثریت در مورد سرمایه و دیگری در مورد اکثریا عددی تعداد شرکاء است.
1- اکثریت در مجمع عمومی با حضور دارندگان حداقل نصف سرمایه ایجاد می شود و اگر در جلسه اول اکثریت حاصل نشد، در مرحله بعد، اکثریت با حضور نصف عده شرکا خواهد بود ، اگرچه نصف سرمایه را هم نداشته باشند. ولی اگر اساسنامه غیر از این ترتیبی پیش بینی کرده باشد، اساسنامه معتبر است. این موضوع در ماده ( 106 ) قانون تجارت اشاره شده است. همچنین در ماده ( 107 ) قانون تجارت چنین مقرر می دارد که : " هر یک از شرکاء به نسبت سهمی که در شرکت دارند دارای رای خواهند بود؛ مگر این که اساسنامه ترتیب دیگری مقرر داشته باشد ". منظور از سهم همان حصه و مقدار سرمایه ای است که هر یک در شرکت دارند. البته روابط بین شرکاء تابع اساسنامه است. اگر در اساسنامه راجع به تقسیم نفع و ضرر، مقررات خاصی نباشد، تقسیم مزبور به نسبت سرمایه شرکاء به عمل خواهد آمد.
2- اما اکثریت در مجمع عمومی فوق العاده برای تغییر اساسنامه اعم ازجزئی و کلی باید بدین ترتیب انجام شود که دارندگان سه ربع سرمایه رای بدهند و در عین حال اکثریت عددی هم داشته باشند، مگر این که در اساسنامه اکثریت دیگری مقرر شده باشد. این نوع اکثریت امکان دارد در اغلب موارد حاصل نشود. مثلاَ :
یک نفر 75% و دو نفر دیگر هر کدام 10% و 15% از سرمایه شرکت را دارند. در این صورت نفر اول اکثریت سه ربع سرمایه را دارد ولی اکثریت عددی را در برابر دو نفر دیگر ندارد و نفر دوم و سوم هر یک به تنهایی نه اکثریت سرمایه ای را دارند و نه اکثریت عددی را و اگر با هم باشند اکثریت عددی دارند ولی اکثریت سرمایه را ندارند.
اگر یک شرکت چنین وضعی داشته باشند و دارنده سه ربع سرمایه بخواهد اساسنامه را تغییر دهد، ولی دو نفر دیگر حاضر نباشند، طبق اصول قانون تجارت این امر رامکان پذیر نیست .
ولی معمولاَ در این گونه موارد در شرکت های سرمایه ای، آن که سرمایه بیشتر و اکثریت سرمایه را در اختیار دارد؛ تصمیم می گیرد و سایر شرکاء هم برای این که شرکت منحل نشود، بالاجبار تسلیم می شوند. چنان که در انحلال شرکت با مسئولیت محدود چنین است. مثلاَ در صورتی که عده ای از شرکاء که بیش از نصف سهم الشرکه را دارند، رای به انحلال بدهند.
در مورد رای و اختیارات شرکاء باید گفت که در موارد ذیل با هیچ اکثریتی نمی تواند اتخاذ تصمیم نمایند :
1- در مورد تغییر تابعیت شرکت
2- در مورد اجبارشرکاء به افزایش سهم الشرکه